Aandacht is een essentieel onderdeel van het leven. Zoals eten, drinken, vertrouwen, enz. Baby’s hebben veel aandacht nodig, ook peuters, kleuters, pubers en dat stopt hier niet bij. In de volwassentijd, ongeacht de leeftijd, blijft het een belangrijk aspect. Uiteraard uitzonderingen daargelaten. Dus Aandacht is een onderwerp dat levenslang aandacht vereist. En hoewel Social media ons kan attenderen op aandacht, blijft het persoonlijke van aandacht geven het beste bij mensen hangen. Het stimulerende karakter ervan verhoogt en verstevigd de onderlinge band. Zelfs als die aandacht niet zo positief is. Als dat op de juiste wijze wordt besproken, kan het toch weer die stimulerende werking hebben.
Wat is aandacht?
Aandacht is een gefocuste mentale betrokkenheid, gericht op een bepaald persoon, onderwerp of informatie.
Enige specifieke soorten aandacht zijn:
- Aversieve aandacht is de aandacht die men niet geeft, omdat men ergens bang voor is.
- Attractieve aandacht is de aandacht die naar leuke dingen uitgaat.
- Gedwongen aandacht is de aandacht die men krijgt opgelegd.
- Halve aandacht is de aandacht die men tijdens een telefoongesprek aan iemand geeft,
terwijl men bijv. de e-mails checkt.
- Leeraandacht is de aandacht die men geeft om nieuwe zaken te leren.
- Vrijwillige aandacht is de aandacht die men aan dingen geeft, die men van nature
interessant vinden.
Hier zijn enige aandachtsgebieden opgesomd, die iedereen bij het lezen ervan als logisch zal beschouwen. Maar als iets logisch is, dan is de kans groot dat er dan verder nooit meer over wordt gedacht of gesproken. Dat geldt dus ook voor Aandacht.
Informatieaanbod
Met het continue stijgen van het informatieaanbod, stijgt de vraag naar aandacht. De totale hoeveelheid aandacht die wij te vergeven hebben, is niet of nauwelijks uit te breiden, maar wel te herverdelen. Als wij aandacht aan iets geven, kan het niet naar iets anders. Ergo, als aandacht gelimiteerd is en tegelijkertijd waardevol is, moeten wij dan niet gaan bekijken hoe wij het gebruik van aandacht kunnen optimaliseren? Immers, een overvloed aan informatie creëert een armoede aan aandacht.
Aandachtsprobleem
Het tekort aan aandacht kunnen wij zien als een maatschappelijk probleem. Er is niet genoeg aandacht beschikbaar om aan de informatievraag van organisatie en samenleving te voldoen. Wij maken er zelf deel van uit, dus wij kennen het probleem van twee kanten. Enerzijds, hoe wij de aandacht krijgen en vasthouden van medewerkers die al met informatie worden overvoerd en anderzijds hoe wij onze aandacht verdelen over het overweldigend aantal zaken.
Vissen zwemmen in scholen en zebra’s lopen in grote groepen bij elkaar. Zij zenden daarmee zoveel identieke signalen uit naar de aanvaller, dat die zich niet meer kan focussen op één exemplaar en domweg de capaciteit verliest voor een effectieve aanval.
Trek de parallel door naar de mens en zie dat iedere extra opdracht, vraag, voicemail, e-mail, sms, app, informatie, enz. het moeilijker maakt om je te focussen.
Wij zijn eraan gewend geraakt om snel van onderwerp naar onderwerp te springen. Terwijl wij voor het realiseren van echt belangrijke zaken focus nodig hebben en reflectie om te weten of het echt belangrijk is.
Aandacht versus tijd
Aandacht is een ongrijpbare waarde, dus meten wij die vaak af in tijd, maar dat is zeker niet hetzelfde.
Het denken in soorten aandacht laat een belangrijk verschil zien tussen het managen van aandacht en het managen van tijd. Een groot deel van de tijd doen wij zaken die betrekkelijk weinig aandacht vragen. Andersom kan aan andere zaken effectieve aandacht worden besteed in relatief weinig tijd.
Wij zitten nog steeds in het tijdperk van denken in resultaat en tijd. Maar dat is niet genoeg om het tot een goed einde te laten komen. De aandacht (tijd) die aan medewerkers wordt besteed, komen terug in de vorm van loyaliteit, betrokkenheid en draagvlak.
Weet waar aandacht naar toe gaat, neem de tijd voor medewerkers die zich focussen op zaken die voor de organisatie belangrijk zijn door oprechte aandacht en tijd te geven.
Behoeften van medewerkers
Volgens de Piramide van Maslow heeft elk mens eerst fysiologische behoeften. Daarna zekerheid en veiligheid. De volgende stap is sociale behoefte, waarna waardering en zelfrealisatie volgen.
Dit zijn de componenten die voor vrijwel ieder mens gelden. Elk individu kan daar onderling nuances op aanbrengen, maar in essentie zijn alle aspecten belangrijk. Het zijn wel componenten waar niet iedereen dagelijks zich van bewust is. Pas als dit weer eens ter sprake komt, beaamt men de opsomming.
Medewerker en organisatie
Een bedrijfscultuur wordt bepaald door de top van het bedrijf. Is er sprake van subculturen, dan worden die gemaakt door een groep binnen de bedrijfscultuur. Subculturen kunnen afwijken van de bedrijfscultuur. Dan is het van belang, dat de top van een organisatie(onderdeel) het goede voorbeeld geeft en continue aandacht geeft dat die geïmplementeerd blijft.
Technologische aandachtsaspecten
Met deze aandachtpakkende technologie moeten we oppassen. Presentaties worden steeds gelikter en er komen steeds meer glitters, kleur, opmaak en geluid bij. De aandacht gaat dan meer uit naar het gepresenteerde, dan naar de inhoud van de spreker.
